ବିଶେଷ

କବି ସଚ୍ଚି ରାଉତରାୟ : କ୍ଷମା କରିବେ ଆପଣ

ଛୋଟ ମୋର ଗାଁଟି…
ଭୁଗୋଳ ପୋଥି ପତରେ ପଛେ …ନଥାଉ ତାର ନାଁଟି..
ଗାଁକୁ ଭଲ ପାଉଥିବା ଯେକେହି ଓଡିଆ ହୁଏତ ଏପରି ଏକ କବିତାର କିଛି ନା କିଛି ପଂକ୍ତିକୁ ମନେ ମନେ କେବେନା କେମିତି ଗୁଣୁଗୁଣେଇଥିବେ ନିଶ୍ଚୟ ।
କବି ସଚ୍ଚି ରାଉତରାୟଙ୍କ ଏହି ଅମର ସୃଷ୍ଟି ଏବେବି ଜୀବନ୍ତ ରହିଛି ପ୍ରତ୍ୟେକ ଓଡିଆ ମନରେ ।
ସଚ୍ଚି ରାଉତରାୟ, ୧୯୧୬ ମସିହା,ମଇ ମାସ୧୩ ତାରିଖରେ ଖୋର୍ଦ୍ଧା ଜିଲ୍ଲା ଗୁରୁଜଙ୍ଗ ଗ୍ରାମରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଏହି ମହାନ କବିଙ୍କର ୨୦୦୪ ମସିହା ଅଗଷ୍ଟ ୨୧ ତାରିଖରେ କଟକରେ ଦେହାନ୍ତ ହୋଇଥିଲା ଓ ତାଙ୍କ ମର ଶରୀରକୁ ସସମ୍ମାନେ କଟକ ସ୍ଥିତ ସତୀ ଚଉରା ଶ୍ମଶାନରେ ଦାହ କରାଯାଇଥିଲା ।
ଏପରି ଜଣେ ଶ୍ରଷ୍ଠାଙ୍କୁ ଏ ଜାତି ବହୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇଛି । ପଦ୍ମଶ୍ରୀ ଠାରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ଜ୍ଞାନପୀଠ ସମ୍ମାନ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ.. ସବୁକିଛି ଅଜାଡି ହୋଇ ଯାଇଛି ତାଙ୍କ ପାଦତଳେ ।


ହେଲେ ପାଠକେ …
ଏତେସବୁ କହିବାର ଅର୍ଥ ନୁହେଁ କବିଙ୍କ ବିଷୟରେ ଆପଣଙ୍କୁ ସୂଚନା ଦେବାକୁ ଚାହୁଁଛି ।
କଥାଟି ଅଛି ଏପରି ଏକ ବିଷୟକୁ ନେଇ ଯେଉଁ କଥା ହୁଏତ ଆଉ ଭବିଷ୍ୟତରେ ନଘଟୁ ସେଥିପାଇଁ ଏହି ଉପସ୍ଥାପନା ।
ଭାବୁକର ମନର କଥା ପ୍ରକାଶ ପାଇଥାଏ ତାର କଲମ ମୂନରେ । ସେ କବି ହୁଅନ୍ତୁ କି ସାହିତ୍ୟିକ ଅବା କଳାକାର । ଏପରି ଦୈବି ଦତ୍ତ ଗୁଣ ଥିବା ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ମନର କଥା ପ୍ରକାଶ ପାଇଥାଏ ତାଙ୍କ ସୃଷ୍ଟିରେ । ଏପରି ବ୍ୟକ୍ତିମାନେ କଲମର କିଛି ଅଙ୍କା ବଙ୍କା ଗାର ମାଧ୍ୟମରେ ନିଜ ମନର କଥାକୁ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ପାଖରେ ପହଞ୍ଚାଇ ଥାନ୍ତି ଓ ସେଥିପ୍ରତି ଅନୁପ୍ରାଣୀତ କରିଥାନ୍ତି ।
ତେବେ କାହିଁକି ଆମେ ( ଓଡିଆ ଜାତି) ଏପରି ଜଣେ ମହାନ କବିଙ୍କ ମନର କଥାକୁ ବୁଝି ପାରିଲେ ନାହିଁ ।
କଣପାଇଁ ସେଦିନ କେହି ହେଲେ ଜଣେ ଏପରି କି ଆଜି ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କବିଙ୍କର ସେହି ମନର କଥାକୁ ବୁଝିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେନି । କି ଆଗାମୀ ବଂଶଧରଙ୍କୁ ଏପରି ଭାବନାରୁ ଦୁରେଇ ରହିବାକୁ ପରାମର୍ଶ ଦେଲେନି..?????
ମୋର ଆଲୋଚ୍ୟ ପ୍ରସଙ୍ଗ ସେହି ଯୋଗଜନ୍ମା ପୁଋଷଙ୍କ ଅମର କବିତା ଛୋଟମୋର ଗାଁଟିର କେତୋଟି ଧାଡିକୁ ନେଇ ।
କବିତାରେ କବି ଲେଖିଛନ୍ତି……
ମାଟିର ସେହି ସରଗ ମୋର…ସେଇଠି ଅଛି ମୋ ସଠି ଘର
ଜଳିବ ପୁଣି ସେଇଠି ଶେଷେ….. ମୋହରି ଚିତା ନିଆଁଟି
ଛୋଟ ମୋର ଗାଁଟି ।
ଏଇଠି ମୋର ଆଲୋଚନାକୁ ଶେଷ କରିବାକୁ ଉଚ୍ଚିତ ମନେ କରୁଛି । କାରଣ ହୁଏତ ଏତେବଡ ପ୍ରସଙ୍ଗ ଉପରେ ଆଲୋଚନା କରିବାକୁ ଓଡିଶାରେ ଲୋକଙ୍କ ଅଭାବ ନାହିଁ । ତେବେ କବିତ ସ୍ୱର୍ଗ ପୁରରେ ରହିଲେଣି…..କିନ୍ତୁ ଏପରି ଅନ୍ୟ ମାନଙ୍କ କ୍ଷେତ୍ରରେ କରା ନଯାଉ ସେଥିପ୍ରତି ପ୍ରତ୍ୟେକ ଓଡିଆ ସଚେତନ ହେବା ଆବଶ୍ୟକ ମନେହୁଏ ।
(କ୍ଷମା କରିବେ… ଏହା ମୋର ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ମତ ଓ ଚିନ୍ତା)

Click to comment

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

1 × 4 =

Most Popular

To Top